Glisparaŝutado

Nun jes mi povas deklari min belvidulo. Pasintaj semajnoj, mia amiko Rodrigo Kastelo, regalis min ion specialan: un glisparaŝutado. Mi devas diri ke lian regalon plej ŝatis al mi.

Bon-vivi!

VªBZo, 12133.-


Adjektivoj en ludo.

Percepti, dialogui, kunvivi, estas samtempaj.

Ekonomio estas urĝa.
Politiko estas grava.
La filozofio estas esenca.
La religio estas la nevenkebla poezio de la popolo.
La Kulturo estas kio kunigas, kreskante, al la popolo.
kulturo estas necesa, signifante la necesa kiel la kio ne ĉesas.
Ĉioj ĉi, fine, vidita ekde la organika komunumo. Neniu, kiu delegitoj potenco (ĉarma kaprica verso por aspirante diktatoro),        sed tiu, kiu estas esprimita tra ĝiaj institucioj, por ke la reganto, ordonu obeante.

Bon-vivu!

VªBZo, 12129.-


Mielo kaj kiǔiĉa!

Mielo kaj kiǔiĉa estas aliamaniero de diri miksaĵo, mikspoto, aǔ diversaĵo. Hodiaǔ la ekzemplo estas unu traduko de kanto de Silvio nomata “Hodiǔ estas la antaǔ baldaǔa de ĉiam“:

Hodiaŭ estas la antaǔvesperon de ĉiam,
la tagoj, senĉese
ne lasu min difini.
Kaj mi ĉiam ŝatas atendante
ke kiam ili fine pasi ion
Mi ankoraŭ dirindaĵon,
senti, reteni,
eĉ se nur pecon de mi.

Saluton, vi!
Hodiaŭ estas la tago antaŭ eterne. Ne gravas.
Hodiaŭ la suno venis tra la areo
ĝi kutime aperas.
Saluton, vi!
Estas ĝojiga renkonti vin kaj mi ne zorgas
baldaŭ vidos min en angulo kaj, ĝenerale,
malaperas denove.

Ho, la vivo! kiu estas plena da momentoj,
kiu estas plena de homoj,
Kiel ĝi plenigas.
Ho, la vivo! kun sia antaǔtago muta,
kun siaj infanoj nudaj,
kun sia subiro efimera.

 

Bon-vivi!

 VªBZo 12089.-

 

 


Tripulantoj.

En la kastilia lingvo ni havas la vortojn: tripular, tripulante, tripulación, k.s. kio signifas veturi sur ŝipo. La etimologio de la vorto tripulante (es) havas interesan kaj kuriozan historion:

Ĉi tio vorto devenas de la popola deformado de la latina verbo interpolare, kio signifis, fari reformo aǔ retuŝo ion. Origine estis teknika vorto de la lavo-butikoj romanaj kio aludis purigon, riparon kaj renovigon la vesto, ĝis iĝas ĝin kiel nova. Interpolare finis  signifanto ankaǔ intermeti, krom renovigi, kaj konkrete, en la ŝipo lingvo aludis fariton  de la konstanta renovigo de la personaro de la ŝipoj, pro ke la ŝipanaroj estis kontraktitaj provizore, ili estis renovigita kaj restis intermetita la novaj kun aliaj pli antikva ke estis permanenta. Kaj tio estas la ŝipanaro, la tripulantoj. La vorto pasigis tra diversaj formoj, “intrepolar”, poste “entripular”, kaj “tripular”, kaj simple estante kiel propran vorton de maristoj.

Do, tripulantoj estas ŝipanoj, kaj por mi, tripulantoj estas la kunveturantoj sur nia kara, poluita, kaj unika kosmoŝipo, nia bela planedo Tero.

Bon-vivu!

VªBZo, 12043.-


La kvartalo.

Mi loĝas en “la seksta seksion‘ ” (la 6a fako aǔ simple, la sesa), kvartalo al nord-okcidenta ekde la centro de la urbo Mendoza, ĉefurbo de la provinco sam-nomo. Ĉi tioj trotuaroj estis mia alma mater –latine: “nutri patrinon”–.

 

Bon-vivu!

VªBZo, 12042.-


Prezento:

Mi naskiĝis kiam la nebulozoj ankoraǔ estis kosma polvo en freneza premo, kiam la praavo de ĉi tio universo ne estis koninta la lumo. Mi naskiĝis longe antaŭ kaj eĉ mi estas la sama kiel mi estis:

Lingvoj de fajro, malproksimaj steloj, korpoj flugante kaj serĉante la vivo. Mallonga ŝtormoj de milionoj de jaroj, okuloj bluan ĉielon. Mi fariĝis universo, galaksio, planedo. En mia lumbo kreskis bestoj kaj praarbaroj kaj la inteligenteco fariĝis brido por mia nervoza emocio.

Duonsimio, ĉasisto de cervoj, piramidoj, tomboj de sablo de la homo, dioj kaj herooj, imperioj falintaj, militoj de religio. Mi burĝonis koloniojn, poste respublikojn kaj landojn grandegajn en revolucio. Naskis kiu metis min nomon kaj familiajn nomon, kaj profetoj kun (senjorina mantelo) piedo de leono. Armitaj sonĝoj, ideoj altvaloraj, malbona malamiko kun flagojn atomajn elementajn, kaj malnovaj mizeroj, kaj la koro de fusilo. Mi ankoraǔ promenigas min forrabanta la aeron ian esperon kiu mildigas miajn militojn.

Mi estas malamiko de mi kaj mi estas amiko de kion mi estis sonĝinta ke mi estas. Kolbaso de anĝelo kaj bruto, la demokratio kaj la templo fratigitaj, viroj, virinoj, infanoj kaj maljunuloj, kaj ion por virino.

Kiam vi kisu min, kiam vi karesu min, vi sangos, vi iluminiĝos, mia anatomio ŝauma kaj granata, vundas kaj kantas anstataǔ mi. Kiam vi forlasu min, kiam vi repuŝu min, vi estos detruanta, neanta miajn gepatrojn, ĉiujn miajn filojn, kion min fariĝita, kaj kion mi estis venonta por fari.

Ĉar mi naskiĝis longe antaŭ kaj eĉ mi estas la sama kiel mi estis. Sed, kiel juna mi estas…

Oni amis, do mi ekzistas! La popolo marŝas sur du piedoj: lukto kaj espero. Ni amu, ke alian ĉion gravas nenion. Jen mi estas. Iuj amis, do mi staras. Simpla, sed ankaǔ eleganta, humilaro de: komenca ekkresko; interhelpo kiel faktoro de evoluo; kisoj kiel la origino de la specoj; la penado de kiuj devenis de la negastamaj, por fondi la ŝirmado en la gastamo; la donacio (kiel la plej bona de la nacioj); La neceso fari estetike kiel respondo etika; la libera dialogo kun la senlimaj nepeseblecoj; la komensaleco, la reciprokeco, la solidareco; la alergio al la milito, la malinklino al imperio murda; la ĉiutaga eǔstrapelio; la fajro ke bruligas sen esti konsumita ĉiufoje ni amas. Ili amas, tiam mi estas. Ĉial ci… Jen mi ĉeestas! Spirito korpa en kosmoteoandra marŝado, belvidulo iradanto.

Dankon, Sivio Rodriguez Dominguez, pro esti tiel multe poeto. Iru ĉi tio ebla traduko de Detalo de virino kun ĉapelo, kiel apenaǔ un aplaǔdo, hodiaǔ de mi al vi. 😉

Tiam, poste ĉi tio, mi povas diri ke mi estas iradanto belvidulo, naskiĝis kaj loĝas en Mendoza, Argentinio. Pro tio Kujo.

Ĉi tio persona blogo aǔ reta taglibro estas pro praktiki kaj lerni esperanto.

Bon-vivu!

VªBZo, 12040.-